Overzicht van de tips & hints:

Adverteren via Kliks.nl

Vind je deze informatie nuttig? Op- of aanmerkingen? Laat het mij weten en stuur een mailtje
Deze informatie is gericht op mensen die privé gebruik maken van computers voorzien van MS Windows.


Euro valuta als standaard instellen in Windows

Nu we allemaal over zijn geschakeld op de Euro zou het ook wel handig zijn als je (Windows) PC standaard komt met het Euro symbool bij bedragen (zoals bijvoorbeeld in MS Excel) in plaats van het 'fl' teken. Dat kan gelukkig heel eenvoudig ingesteld worden:
  1. Start het configuratie scherm op via Startmenu -> Instellingen -> Configuratiescherm.
  2. Dubbelklik op 'Landinstellingen'.
  3. Ga naar het tabblad 'Valua'.
  4. Typ in het veld 'Valutasymbool' het Euro teken in met de toetscombinatie Rechter-Alt-5 c.q. AltGr-5 en klik op 'OK'.



Controleren of e-mail werkt

Voor veel beginners blijkt het aan de praat krijgen van de e-mail functie het moeilijkst te zijn. Als je niet zeker weet of alles nu goed is ingesteld kan je dat op de volgende manier testen:
  1. Stuur een e-mailtje aan jezelf.
  2. Haal vervolgens die e-mail op.
  3. Gebruik de "Reply" of "Beantwoorden" knop en verstuur deze test-antwoord.
  4. Haal weer de e-mail op en controleer of het antwoord aankomt.
Als al deze stappen werken ben je er zeker van dat alles goed is ingesteld en dus ook antwoord van andere gebruikers kan ontvangen.
Zo niet controleer dan het volgende:
Ad 1
Als je de foutmelding krijgt dat de e-mail niet verstuurd kan worden controleer dan of de e-mail server (SMTP) goed is ingesteld. Bv "smtp.server.nl" (waarbij server de naam van je service provider is).
Als je de foutmelding krijgt dat de "user name" onbekend is controleer dan de "mail server user name". Dat moet alleen een naam zijn (dat wat voor de @ staat).
Ad 2
Lukt het niet e-mail op te halen controleer dan de "incoming mail server", vaak moet dat "pop3.server.nl" zijn.
Krijg je de melding dat er geen nieuwe e-mailtjes zijn dan is stap 1 mislukt, bv. omdat je het verkeerde e-mailadres ingevuld hebt.
Krijg je een e-mailtje in de trant van "unknown addressee" dan heb je bij stap 1 een ongeldige e-mail adres ingevoerd.
Ad 4
Krijg je een e-mailtje in de trant van "unknown addressee" controleer dan in de configuratie van je e-mail programma of bij "antwoord-naar" of "reply-to" iets ingevuld staat. Dit moet leeg zijn, tenzij je het antwoord op een ander e-mailadres wilt ontvangen (handig als je e-mailadres verandert).
Er zijn zoveel variaties mogelijk dat ik hier niet alle mogelijke fouten te noemen, maar dit zijn de meest gemaakte fouten.
TIP:
Let op dat de omvang van een e-mail bericht niet te groot wordt anders duurt het versturen en ophalen van een bericht over een modemverbinding zo lang; minimaal 2,5 minuut per megabyte. Alle e-mail programma's kunnen de omvang van een bericht weergeven. Daarbij heeft het internet e-mail protocol (SMTP) een grote handicap: het is ontworpen voor alleen tekst berichten in 7-bit ASCII. Dat betekent dat alle binaire bestanden, dus alle bijlagen (attachments), geconverteerd moeten worden naar ASCII waardoor het e-mailbericht ongeveer 50% groter wordt. Dus als je een bestand van 4 Mbyte wil e-mailen dan wordt de e-mail 6 Mbyte groot en zit de ontvanger 15 minuten duimen te draaien... daar wordt je niet vrolijk van. Daarnaast kan het door het store&forward principe een hele tijd duren voordat het bericht aankomt.
TIP:
Verstuur grote bestanden alleen gecomprimeert (tenzij deze al van nature zijn gecomprimeerd zoals JPEG, GIF, AVI, MP3). Gebruik hiervoor een compressie programma zoals WinZip. Dat kan een enorme besparing opleveren in omvang en dus in verzend en opslag capaciteit. Vooral MS Office documenten (Word, Excel, Powerpoint) zijn goed te comprimeren. Is na compressie het bestand toch nog te groot, veel e-mail servers limiteren de maximale grootte van een e-mail, dan kan je kiezen om of de data in meerdere blokken (e-mails) te versturen of de data op een (web-)server te plaatsen en een link te e-mailen. De ontvanger heeft dan geen last van de 50% overhead!
TIP:
Maak je gebruik van een web-interface om je e-mail te lezen en ontvang je een bestand als bijlage (attachment) maar wordt dat als 'onleesbare' tekst weergegeven sla dan het gehele e-mail bericht op en geef de bestandsnaam de extentie UUE. Als je WinZip geïnstalleerd hebt kan je deze 'archief' openen en de bijlagen uit het e-mail bericht opslaan in de oorspronkelijke vorm.



Hoe snel is een modem-, ADSL- of kabelverbinding nu echt?

Om aan te geven hoe snel een internet verbinding is moeten we onderscheid maken in twee eenheden: Kortom het hangt van de omstandigheden af wat de verhouding is tussen de lijnsnelheid en de effectieve snelheid. Gelukkig is dit goed in te schatten, onderstaande tabel geeft de theoretisch maximale en de reële download snelheid van veel voorkomende koppelingen aan:
TypeBandbreedte
(kbps) down/up
Theor. Max
KB/sec
Reëel Max
KB/sec
MB - min
GSM (WAP)9,6/9,61,151,1215,26 min/MB
Analoog V.90*56/33,66,75,82,95 min/MB
ISDN / I-mode (Japan)64/647,77,42,29 min/MB
GPRS115,2/115,213,813,41,27 min/MB
ISDN-2128/12815,314,91,15 min/MB
UTMS (reëel)384/38446,044,72,62 MB/min
ADSL Basic512/6461,353,73,15 MB/min
ADSL Fast1024/128122,7107,46,29 MB/min
Kabel Chello1500/128179,7149,48,75 MB/min
ADSL Prof2048/512245,4227,613,33 MB/min
Kabel @home3800/128455,3305,017,87 MB/min
ADSL Max / Kabel Max8192/2048981,4910,253,33 MB/min
* Zelden zal bij een V.90 modem de maximale snelheid van 56 kbps gehaald worden, daarom is hier uitgegaan van 50 kbps.
Bij de berekening is uitgegaan van TCP/IP verkeer (dus een download via HTTP of FTP) met de volgende kenmerken:
Laag 1: PPP met een MTU van 1500 bytes (MTU = Maximum Transmission Unit). Bij ADSL en kabel wordt vaak gebruik gemaakt van Ethernet tussen computer en modem maar dat heeft geen invloed op lijnsnelheid 'naar buiten'.
Laag 2: IP versie 4 zonder opties (andere vormen komen bijna niet voor), dus een protocol overhead van 20 bytes.
Laag 3: TCP zonder opties, dus een protocol overhead 20 bytes.
Om de tijdsafhankelijkheden goed weer te geven is uitgegaan dat elke twee TCP pakketten ge-acknowledged moet worden.

Door mechanismen zoals het TCP slow start en HTTP en FTP protocol overhead en vooral het congestie-detectie mechanisme van TCP zal de reële maximale snelheid alleen benaderd kunnen worden onder optimale condities en bij grote downloads. Bij een constante beschikbare bandbreedte zal de effectieve snelheid in de tijd de vorm van een reeks zaagtanden hebben.
De kwaliteit van een verbinding kan als percentage van de reële maximale snelheid als volgt ingedeeld worden:
0-25%slecht
25-50%matig
50-75%voldoende
75-100% goed
Bij gebruik van UDP/IP, zoals bij streaming video, is de protocol overhead minder (effectieve snelheid 8 promille hoger) en hoef je minder last te hebben van timing waardoor de theoretisch maximale snelheid benaderd kan worden.

Zonder de tabel kan je ook heel snel inschatten wat je kan verwachten met behulp van de volgende vuistregel:

Effectieve snelheid (KB/sec) = bandbreedte (kbps) / 10



CD branden

Nu je bijna standaard een CD-recorder bij een nieuwe computer krijgt lijkt het mij tijd om daar ook eens aandacht aan te geven.

Wat is het verschil tussen een gewone CD (audio of CD-ROM), CD-R (recordable) en een CD-RW (rewritetable)?
Alle CD's kunnen exact dezelfde informatie bevatten, alleen de wijze waarop de informatie wordt aangebracht verschilt.

Op een CD-R of CD-RW kan dus gewoon muziek gezet worden als een audio-CD. De reden dat er speciale Audio-CD-R's worden verkocht is omdat er ook speciale Audio CD-recorders bestaan en die 'lusten' alleen de Audio-CD-R's. Er zijn precies twee verschillen tussen een Audio-CD-R en een CD-R:
  1. Een Audio-CD-R bevat een markering dat deze bestemd is voor Audio.
  2. Een Audio-CD-R is duurder (je betaalt auteursrechten in de veronderstelling dat je toch wel muziek kopieert).
Een Audio CD-recorder is ongeveer even duur als een CD-recorder voor een computer. Dus die apparaten zijn alleen interessant voor mensen die geen computer hebben of willen aanschaffen.

Hoe is de informatie op een CD samengesteld?
Een beschreven CD is opgedeeld in een aantal sessies (minimaal 1). Als er meerdere sessies op een CD staan spreken we van een multisessie CD. Elke keer dat je met een CD-recorder iets op een CD zet gebeurt dat in een sessie. Een CD-R kan dus in meerdere (onafhankelijke) keren beschreven worden totdat deze vol of afgesloten is. Elke sessie bevat een aantal tracks (minimaal 1). Elke track bevat de gewenste informatie; audio, video of data. Een data track bevat een bestandssysteem (CDFS) waarin is vastgelegd waar de bestanden en directories in de data track zich bevinden.
De meeste data CD's bevatten dus 1 sessie met 1 data track. Een audio CD geschikt voor een Audio-speler bestaat uit 1 sessie met meerdere tracks, voor elk nummer 1. Combinaties zijn ook mogelijk. Bij sommige spelletjes bevat de eerste track data en de volgende tracks audio die dan als achtergrondmuziek kunnen dienen. Of andersom eerst een sessie met audio tracks gevolgd door een sessie met een data track; bijvoorbeeld een muziek CD met als bonus een screensaver. Een Audio-speler 'ziet' alleen de eerste sessie.

Wat is burn-proof?
Burn-proof is een techniek in de CD recorder die ervoor zorgt dat er geen CD-R's verprutst kunnen worden door een buffer onderrun. De CD recorder stopt namelijk op een veilige manier met branden als de buffer leeg dreigt te raken. Het is dus een soort noodrem die in werking treedt als de computer de data te langzaam aanlevert. Het stoppen en herstarten van het brandproces kost veel tijd en moet dus voorkomen worden door de computer te optimaliseren of door een lagere brandsnelheid te kiezen als de burn-proof vaak in werking treed, herkenbaar aan een LEDje op CD recorder.

Waar komt de term branden vandaan?
Een CD-R(W) wordt tijdens het schrijven van informatie met een laser zeer plaatselijk verhit. Het is te vergelijken met brandmerken vandaar de term 'branden' of 'bakken'.

Waarom past er op een CD meer muziek (in wav formaat) dan als data?
Een bestand op een data CD is pas bruikbaar als deze foutloos gelezen kan worden. Een kras op een CD leidt tot verlies van informatie. Om te voorkomen dat daardoor een groot deel onbruikbaar wordt wordt er foutcorrectie informatie toegevoegd zodat kleine fouten hersteld kunnen worden bij het lezen. Bij muziek en video is alleen foutdetectie nodig omdat een 'gat' in de datastroom veel minder erg is. De muziek wordt door elkaar gehusseld op de CD gezet zodat bij een kras en na 'onthusseling' er meerdere kleine gaatjes in de datastroom zitten (ter grootte van 1/75 seconde). De ontbrekende informatie kan door middel van interpolatie hersteld worden en zo zonder tikken afgespeeld worden. Is de kras te groot dan leidt dat tot een hoorbare tik. Het achterwege laten van foutcorrectie informatie levert 12% extra ruimte op.

Software
Het branden van een CD is een tijdkritisch proces. De CD-recorder moet zonder interruptie de informatie kunnen schrijven. Daarom beschikt elke CD-recorder over een buffergeheugen. Zolang de buffer gevuld blijft is er niets aan de hand, maar zodra de buffer leeg is (tijdens het schrijven) krijg je een "buffer underrun" foutmelding en is de CD onbruikbaar geworden (een CD-RW kan dan nog wel gewist worden). Daarom biedt elke CD-recorder een test functie. Om ervoor te zorgen dat de buffer niet leeg raakt moet je ervoor zorgen dat de computer deze tijdig kan bijvullen. Dus geen overbodige programma's draaien en de screensaver uitschakelen. De software van Nero biedt een betere oplossing; deze meldt zich in het systeem terecht aan als een tijdkritisch proces zodat deze voorrang krijgt op andere programma's. Het tekstverwerken of internetten wordt dan wel verschrikkelijk traag maar het kost je geen CD's. Schrijven naar floppydisk tijdens het branden blijft riskant.

TIP:
Gebruik CD-RW om te testen c.q te oefenen en gebruik een CD-R om het eindresultaat definitief op te slaan.

TIP:
Gebruik nooit Direct-CD! Wordt deze automatisch mee geïnstalleerd met de brander software verwijder dit onderdeel dan onmiddellijk. CD-RW kunnen het best beschreven worden als een gewone CD-R en met de wis functie weer geschikt gemaakt worden voor een volgende opname (wissen duurt 2 minuten). Direct-CD is bedoeld om een CD-R(W) als een harddisk te kunnen benaderen maar dit gaat ten koste van erg ruimte op de CD en een compilatie branden gaat veel sneller.
Interne CD-recorder
Er zijn drie soorten CD-recorders:
  1. Intern op basis van de IDE bus.
  2. Intern of extern op basis van de SCSI bus.
  3. Extern op parallelpoort (c.q. printerpoort) of USB bus.
De IDE bus versie is het goedkoopst en daardoor het meest toegepast. De volgorde waarop IDE apparatuur wordt aangesloten is belangrijk voor een betrouwbare werking. Een computer heeft twee IDE bussen. Op elke IDE bus kunnen twee apparaten aangesloten worden. In totaal dus vier apparaten. De beste configuratie is: de harddisk primair op de eerste IDE bus, de CD-recorder primair op de tweede IDE bus en de CD-speler als secundair op de tweede IDE bus. Hierdoor zijn de harddisk en de CD-recorder snel en onafhankelijk toegankelijk. (In een computer zonder brander is de CD-ROM meestal als primair op de tweede IDE bus aangesloten.) Andere configuraties zijn alleen van belang in bijzondere omstandigheden; bijvoorbeeld als je uitsluitend kopieën maakt zonder buffering op harddisk.
SCSI en USB kennen geen beperkingen in volgorde.

Data CD maken
Een data CD maken is het eenvoudigst. Zet de bestanden ongecomprimeerd in de gewenste directory structuur in een subdirectory of op een aparte partitie van je harddisk. Met het programma TreeSize kan je snel uitrekenen hoeveel ruimte dit inneemt op een CD (een CD cluster grootte is 2 kbyte). Selecteer de bestanden in de brander-software en pas de eigenschappen van de CD aan zodat deze een zinvolle naam krijgt en branden maar (optie 'Disk at Once').

LET OP:
De CD moet brandschoon zijn. Elk stofje tijdens het branden heeft hetzelfde effect als een kras achteraf en kan de CD onbruikbaar maken. Houdt de CD-R zo lang mogelijk in de verpakking om stof geen kans te geven. CD-RW en CD's op een spindel kunnen stofvrij gemaakt worden met dezelfde spullen om (camera-)lenzen schoon te maken.
TIP:
Kies bij het kopiëren van een CD voor de optie om de data te bufferen op de harddisk. Dit kost wel meer tijd doordat eerst de gehele bron CD gelezen moet worden voordat het schrijven begint (tenminste als je één kopie maakt) maar heeft als voordeel dat een leesfout geen onbruikbare kopie oplevert.
Audio CD maken
Een muziek CD maken is veel moeilijker. Zeker als je zelf een collectie samenstelt. Het is niet noodzakelijk om de muziek als wav bestanden op te slaan, goede brander-software kan de conversie real-time uitvoeren, maar is handiger in de stappen 3, 4 en 5 hieronder. Voer de volgende stappen uit:
  1. Reserveer voldoende diskruimte. Een audio track bevat 2 kanalen van elk 16 bits met een samplerate van 44.100 Hz. Dat komt overeen met 172 kbyte per seconde of 10 Mbyte per minuut muziek, dus 740 Mbyte voor een 74 minuten CD en 800 Mbyte voor een 80 minuten CD.
  2. Verzamel de muziek. Muziek van CD kan digitaal uitgelezen worden (CD-DA) met behulp van diverse hulpmiddelen. Een CD-speler die geen CD-DA ondersteund is een miskoop.
    Analoge bronnen dienen gesampled te worden als "16 bit signed stereo 44.100 Hz". Een platenspeler kan niet rechtstreeks op de geluidskaart aangesloten worden en heeft een voorversterker nodig. Daarvoor kan de versterker van een audioset gebruikt worden. De tape uitgang van een versterker kan wel op de geluidskaart aangesloten worden.
  3. Verwijder overbodige stiltes aan het begin en einde van een muziekstuk, dat kan met audio bewerkingssoftware. 0,25 sec stilte voor aanvang is goed. De benodigde stilte tussen de tracks stel je in op de brander-software.
  4. Elk muziekstuk moet beginnen en eindigen op de nullijn. Dit om tikken tijdens het afspelen te voorkomen. Gebruik hiervoor de fade in en fade out functie.
  5. Alle muziekstukken moeten even hard opgenomen zijn. Gebruik hiervoor de 'normaliseer' functie.
  6. Nu kan de volgorde bepaald worden met de brander-software. Standaard stilte tussen tracks is 2 seconden, maar dit kan ingesteld worden op 1/75 seconde nauwkeurig.
  7. Gebruik de 'Disk at Once' bij het branden van de CD. Test het eventueel eerst op een CD-RW. Een CD-RW kan je altijd afluisteren op je computer en als je heel veel mazzel hebt ook op een gewone CD-speler.
MP3 muziek
MP3 is een coderingswijze die geluidsporen op een efficiënte manier comprimeert en zodoende weinig (disk-)ruimte inneemt. MP3 is afgeleid van MPEG2, de norm voor het digitaal opslaan van video. MPEG2 wordt onder andere gebruikt op DVD.
Bij MP3 kan vastgelegd worden hoeveel bandbreedte deze mag gebruiken. Hoe lager deze waarde hoe hoger de compressiefactor is. Een te lage waarde leidt tot een hoorbare slechtere kwaliteit. De bandbreedte wordt uitgedrukt in 'kilo bits per seconde' (kbps, kilo=1.000), dat is handig omdat dat ook het geval is bij de snelheid van (internet-)verbindingen (modem, ISDN, kabel, enz.). Voorbeeld: een MP3 bestand met een bandbreedte van 64 kbps kan over een ISDN verbinding real time afgespeeld worden. Op een Audio CD is de muziek ongecomprimeerd opgeslagen en kost 172 kbyte/sec, dat komt overeen met 1.411,2 kbps. Bij MP3 is 128 kbps een gebruikelijke maat (compressiefactor 11). Op een gewone data CD past dus 12 uur muziek in MP3 formaat.
MP3 muziek kan op twee manieren op een CD gezet worden:
  1. Als een gewone Audio CD. Kies in de brander-software de optie om een Audio CD te maken en selecteer de MP3 bestanden als bron voor de audio tracks. Tijdens het branden zal de MP3 real time geconverteerd worden. Oudere versies van brander-software ondersteunden dit niet.
  2. Als muziek CD voor een MP3 speler (of computer). Dit is niets anders dan een data CD met heel veel MP3 bestanden erop.



Automatisch programma's starten vanaf CD-ROM

Als je zelf CD's maakt kan het handig zijn om automatisch een programma te laten starten als de CD in de CD speler wordt geplaatst. De truuk is heel eenvoudig. Plaats een bestand met de naam autorun.inf in de hoofddirectory met daarin de juiste opstart instructies en klaar is kees. Deze truuk werkt ook op een harddisk of floppy disk wat het testen makkelijker maakt (optie vernieuwen gebruiken in verkenner!). Standaard is het automatsch starten van een CD ingeschakeld, is dat niet het geval dan moet je de eigenschappen van de CD-ROM speler aanpassen (Configuratiescherm -> Systeem -> Apparaatbeheer -> cd-rom selecteren -> Eigenschappen -> Instellingen).
Het bestand autorun.inf is een gewoon tekstbestandje met een aantal configuratie regels:
  1. De eerste regel moet de tekst "[AutoRun]" bevatten.
  2. Met "open=" geef je aan welk programma automatisch gestart moet worden. Let op: alleen relatieve paden gebruiken! Bijvoorbeeld "open=explorer.exe \"
  3. Met "icon=" kan je aangeven met welk icoon deze CD weergegeven moet worden in verkenner. Dit kan elk type bestand zijn dat een icoon bevat, dus ook een programma.
  4. Je kan ook een eigen 'context menu' samenstellen (dat wat je te zien krijgt als je met je rechtermuisknop klikt op het icoon van de CD). Dat gebeurt in twee configuratie regels. Eerst de omschrijving in het menu met "Shell\Naam=" en vervolgens het uit te voeren commando met "Shell\Naam\Command=". Waarbij Naam een zelf gekozen naam is.
  5. Commentaar kan je opnemen door de tekstregel te laten beginnen met een ';'.
In plaats van een programma kan je ook bijvoorbeeld een html pagina laten opstarten zonder dat je hoeft te weten welke browser er is geïnstalleerd. Dat kan door gebruik te maken van een heel speciaal programmaatje dat zich in de windows directory bevindt. Het commando "rundll32.exe url.dll,FileProtocolHandler bestand" heeft hetzelfde effect als in Verkenner op dat bestand te dubbelklikken. Voorbeeld:
[AutoRun]
open=Opstart\menu.exe
icon=Opstart\cd-icoon.ico

; Als open= onbreekt zal in Windows 95
; onderstaand commando automatisch gestart worden!
Shell\Verkenner=&Disk verkennen
Shell\Verkenner\Command=EXPLORER.EXE \

; MP3 playlist
Shell\Alles=&Alles afspelen
Shell\Alles\Command=rundll32.exe url.dll,FileProtocolHandler Alles.m3u
De eerste twee regels zijn al genoeg om een programma automatisch te laten starten.



Opstarten (booten) vanaf CD-ROM / Zelf een opstart-CD maken

Het is erg handig om in geval van nood de PC te kunnen opstarten (booten) van CD-ROM. Het bespaart niet alleen gehannes met een opstartdiskette, die altijd zoek of onleesbaar is als je hem nodig hebt, maar bied de mogelijkheid om alle mogelijke software en backup bestanden op één CD te plaatsen.
Helaas zijn niet alle PC's geschikt om te kunnen opstarten vanaf CD-ROM. Als je beschikt over een opstart-CD (zie hieronder onder om deze zelf te maken) kan je dat als volgt testen: Als de computer niet opstart van CD dan is het mogelijk dat de CD-speler de zogenaamde "El Torito" norm niet ondersteund. Deze norm beschrijft hoe opstart-CD's voor pc's gemaakt moeten worden.

Zelf een opstart-CD maken
Op een opstart-CD staan twee speciale en normaal niet zichtbare bestanden "bootcat.bin" en "bootimg.bin". Tijdens het opstarten van de computer worden deze bestanden gebruikt om te bepalen wat de computer moet doen. De brander-software bepaalt aan de hand van een opstartschijf die model staat hoe deze speciale bestanden aangemaakt moeten worden. Er zijn drie vormen mogelijk:

  1. Emulatie van een opstartdiskette. De CD zal zich na het opstarten gedragen als een diskette in de diskettestation A:. De echte diskettestation is dan benaderbaar als station B:. Een diskette heeft een beperkte capaciteit daarom zal de geëmuleerde diskette een CD-ROM driver moeten bevatten om de rest van de CD op de normale manier te kunnen benaderen.
  2. Emulatie van een partitie op een harddisk. De CD zal zich na het opstarten gedragen als een C: schijf. De partities op de echte harddisk schuiven allemaal één letter door; C: wordt D:, D: wordt E:, enzovoorts. De partitie die als model wordt gebruikt mag niet groter zijn dan de capaciteit van de CD. Normaal is een partitie op een harddisk groter. Je kan dit oplossen door een extra partitie aan te maken of door gebruik te maken van een programma dat een 'beeldbestand' kan maken zoals bijvoorbeeld "Norton Disk Editor" of "WinImage". Een beeldbestand beval alle sectoren van een station.
  3. Zonder emulatie. Er worden dus geen driveletters verschoven. Het betekent ook dan niet vooraf vaststaat welke driveletter de CD-ROM krijgt. De software op de CD moet daar wel op berekent zijn. Deze methode wordt bij voorbeeld gebruikt voor de "Server-CD van Windows NT 4.0".
Sommige brander-software ondersteunden alleen de eerste optie, emulatie van een diskette.
Een test opstart-CD maak je als volgt: Kan je Windows starten vanaf een CD-ROM?
Antwoord: Naj. Oftewel nee en ja.
Nee.
Alle Windows versies moeten kunnen schrijven naar de opstartschijf ten behoeve van de interne huishouding en dat gaat natuurlijk fout bij een CD-ROM. MS-DOS, MacOS, Unix en Linux kunnen wel van een CD-ROM opgestart worden.
Ja.
Door middel van een truuk is het mogelijk de kritische bestanden in een virtuele schijf (ramdisk) te plaatsen voordat Windows daadwerkelijk start en zo toch de huishouding mogelijk te maken. In veel gevallen wordt een opstart-CD gebruikt om gecrasht systeem op harddisk te herstellen of te overschrijven met een goed werkend exemplaar (een zogenaamde image-backup). In dat geval is het handiger om een zo klein mogelijk opstartsysteempje te hebben (dus MS-DOS) zodat een zo groot mogelijk deel van de CD beschikbaar is voor de backup bestanden. Hulpmiddelen voor dit doel die normaal onder Windows draaien bieden meestal de mogelijkheid om een "rescue disk" aan te maken die als model kan dienen.
Het terugzetten van een image-backup kan zo in enkele minuten gerealiseerd zijn, vele malen sneller dus dan een herinstallatie. Het is wel verstandig om je data bestanden, "Mijn Documenten" directory en dergelijke, op een andere partitie te plaatsen zodat deze niet overschreven worden.



Millennium probleem (Y2K)

Zijn we nu van het millennium probleem, of Y2K (Year 2000) zoals dat in het Engels heet, af?
Ja en nee. Als consument zal je er weinig meer van merken, maar als applicatie- of systeembeheerder zijn er nog wel een paar tijdstippen die problemen kunnen veroorzaken. De belangrijkste ligt in 2038. Dit wordt veroorzaakt door de interne tijdregistratie in het populaire besturingssysteem Unix. Het nulpunt van de Unix tijdregistratie is donderdag 1 januari 1970 0:00:00 UTC, dat is 1 uur Nederlandse tijd (UTC is de opvolger van GMT). Dit wordt bijgehouden in een 32 bits getal (type 'signed integer'). Dat betekent dat na dinsdag 19 januari 2038 3:14:07 UTC de klok terugspringt naar vrijdag 13 december 1901 20:45:52. Hierbij zijn de schrikkelseconden buiten beschouwing gelaten omdat vrijwel geen enkele computer daar rekening mee houdt (een schrikkelseconde [23:59:60] wordt om de paar jaar ingevoegd om de tijd synchroon te houden met de werkelijke rotatiesnelheid van de aarde).

Zijn de gevolgen even ingrijpend als die van het jaar 2000? Ik denk het niet omdat het een interne representatie is die eerst omgerekend moet worden voordat het voor ons begrijpelijk is. Dat omrekenen wordt gedaan in systeemfuncties en het is vrij eenvoudig om definiëren dat het 32 bits getal alleen positieve getallen kan bevatten. Hierdoor is het niet noodzakelijk om de bestaande applicaties aan te passen. Er is alleen een patch nodig voor Unix zodat de grens verlegt wordt naar zondag 7 februari 2106 6:28:15 UTC. Dus in plaats van een bereik van 68 jaar vooruit en 68 jaar terug is bereik nu uitsluitend 136 jaar vooruit. Dit probleem is echter niet beperkt tot de Unix wereld, deze wijze van tijdrekenen wordt ook toegepast in applicaties op andere besturingssystemen. Maar ook hier geldt dat het voldoende is de software te her-compileren met de aangepaste libraries.
Het grootste nadeel van deze oplossing is natuurlijk dat de tijdstippen van voor 1970 niet meer geregistreerd kunnen worden. In plaats voor doorschuiven van het venster kan ook gekozen worden voor het uitbreiden van de tijdnotatie in een 64 bits getal. Dan hoeven we 'tot in eeuwigheid' geen zorgen meer te maken over een millenniumprobleem omdat ruim voordat het klokje rond is (292 miljard jaar) de aarde allang is verschroeid door onze zon als deze supernova gaat.

Maar het zal wel weer tot vlak voor 2038 duren voordat er echt ingegrepen wordt. Toen ik in 1996 tijdens een vergadering van een eeuwwisselingsproject meldde dat we ook in 2038 een probleem hebben was de reactie unaniem; "wie dan leeft, wie dan zorgt", met als variatie op het thema; "ja zeg, dan ben ik allang met pensioen".

Maar het eerstvolgende 'millenniumprobleem' is niet in 2038 maar zondag 9 september 2001 1:46:40 (dat is 3:46:40 uur Nederlandse zomertijd). Dat is namelijk de 1 miljardste seconde. Dit wordt veroorzaakt doordat als er gegevens uitgewisseld moet worden tussen software van verschillende leveranciers dit meestal gebeurt in decimale vorm (door data te exporteren en vervolgens te importeren) en vanaf dat moment wordt de tijd niet met negen maar met tien cijfers weergegeven en dat kan problemen geven als daar geen rekening mee gehouden is. Maar om last te hebben van dit probleem moet er dus aan meerdere voorwaarden voldaan zijn, dus dat zal wel aan de meeste mensen ongemerkt voorbijgaan.

Meer weten? Lees verder in ons archief

Een ingekorte versie van deze tekst is geplaatst in de Intermediair van 17 april 2000.



Hoeveel kilo bit is een kilo byte?

Hoeveel kilo bit (kbit) is een kilo byte (kbyte)? Is dat:
  1. 1 kbyte = 8 * 1.000 bytes / 1.000 bits = 8 kbit
  2. 1 kbyte = 8 * 1.000 bytes / 1.024 bits = 7,8125 kbit
  3. 1 kbyte = 8 * 1.024 bytes / 1.000 bits = 8,192 kbit
  4. 1 kbyte = 8 * 1.024 bytes / 1.024 bits = 8 kbit
Om deze vraag te beantwoorden moet je weten hoe de begrippen kbit en kbyte zijn ontstaan. Eerst een definitie:
Bit
Acroniem: binary digit (dus niet: binary token). Engels voor "beetje". Een bit is het theoretisch en praktisch kleinst mogelijke geheugen element. Het binaire (tweetallig) stelsel kent slechts de cijfers 0 en 1, het lijkt weinig maar er kan volwaardig mee gerekend worden. Dat is aangetoond in de 17e eeuw, desondanks heeft het tot 1949 geduurd voordat er het voor het eerst echt werd toegepast in computers, daarvoor rekende computers in het decimale stelsel. De reden hiervoor was dat het eenvoudiger en goedkoper was om binaire logica te maken (0=uit en 1=aan), wat op zijn beurt resulteerde in snellere computers.

Byte
Hoeveelheid geheugen om één karakter (letter, cijfer, leesteken, enz.) te kunnen bevatten. Dat varieerde van 5 bits (telex) tot en met 8 bits (extended ASCII). Vanwege deze variabele lengte werd er ook wel eens het begrip 'octet' (8 bits) gebruikt. Tegenwoordig wordt met byte altijd 8 bits bedoeld.
Het woord 'kilo' is een voorvoegsel uit het SI-stelsel. kbit is (net als octet) een begrip uit de telecommunicatie. Het wordt gebruikt om aan te geven hoeveel bits per seconde getransporteerd kunnen worden. In dit verband betekent kilo hetzelfde als kilo in kilometer, kilowatt, kilogram, kilojoule, kilocalorie enz. oftewel gewoon duizend.
Kbyte is een begrip uit de computer industrie. Het wordt gebruikt om aan te geven hoe groot een geheugen of een bestand is. Een computer werkt binair, dus ook het aansturen van geheugen gebeurt binair. Daarom is de grootte van een geheugen altijd een rond getal in het binaire getalstelsel. 1.000 decimaal is geen rond getal in het binaire stelsel, maar dat ligt dicht bij 10.000.000.000 binair, oftewel 1.024 decimaal (210). In de tijd dat een kbyte nog een grote hoeveelheid was (t/m de jaren '80) vond men het verschil klein genoeg om het begrip 'kilo' hiervoor te gebruiken en dat is sindsdien zo gebleven. Pas boven de 41 kbyte krijg je afrondproblemen met het 'schrappen van de laatste drie cijfers'. Als kilo 210 is volgt hieruit dat Mbyte = (kbyte)2 = 220 = 1.048.576 bytes, Gbyte = 230 = 1.073.741.824 bytes en Tbyte = 240 = 1.099.511.627.776 bytes. Het juiste antwoord is dus C. In plaats van Mbyte kan je ook Moctet gebruiken. In dat geval beteken t M van Mega 106 octetten c.q. bytes.

Andere voorvoegsels uit het SI-stelsel zijn:

VoorvoegselSymboolFactorVoorvoegselSymboolFactor
kilok103millim10-3
megaM106microm10-6
gigaG109nanon10-9
teraT1012picop10-12
petaP1015femtof10-15
exaE1018attoa10-18

Wat zal de volgende krachtterm worden na super, turbo en mega? Dat is niet moeilijk, giga natuurlijk! Op de voet gevolgd door tera!

Zoals je ziet wordt kilo in het SI stelsel met een kleine letter geschreven terwijl het gebruikelijk is kbit en kbyte met een hoofdletter te schrijven. Wat ook voorkomt is de schrijfwijze van k=1.000 en K=1.024, dit raad ik af omdat de gemiddelde lezer het verschil niet opmerkt. In het verlengde hiervan wordt ook wel eens mbps geschreven wat milli bit per seconde betekent (heel erg langzaam...).

De beste definitie is: kilo is duizend tenzij het bytes betreft.
Om mogelijke spraakverwarring te voorkomen heeft de International Electrotechnical Commission (IEC) in 1998 het gebruik van een speciale reeks voor de binaire veelvouden toegevoegd; Ki, Mi, Gi, Pi en Ei, afgeleid van het SI stelsel. Daarbij is een Kibyte (spreek uit: kibibyte, Ki = kilo binair) altijd gelijk aan 1.024 bytes. Helaas is deze uitbreiding bij slechts weinigen bekend. Zie Definitions of the SI units voor meer informatie.
TIP:
Reken met financiële gegevens in een spreadsheet in centen in plaats van in euro's. Zo nodig kan je het resultaat even delen door 100 om er weer euro's van te maken. De reden is dat 0,01 decimaal een repeterend rationeel getal is in het binaire stelsel (0,000.000.101.000.111.101.011.100.001.010.001.111.010...) en door de computer afgerond wordt op een bepaald aantal cijfers. Dus bij intensief rekenen zal op den duur afrondfouten ontstaan bij de centen. Net zoals bij een eenvoudige rekenmachines 1 / 3 * 3 ongelijk is aan 1.



Sneller downloaden!

Veel mensen klagen dat internet een 'elektronische B-weg' is en dat het downloaden van bestanden vreselijk lang duurt. Eigenlijk is de vergelijking met een autoweg heel treffend; ook hier heb je te maken met files. Als je grote bestanden wilt downloaden vermijd dan de spitsuren: Als je bestanden wilt downloaden vanuit Amerika houdt er dan rekening mee dat de Amerikanen veel werken met internet (met name e-mail) en dit is 's middags en 's avonds goed merkbaar. In Amerika zijn de capaciteitsproblemen groter. Sites benaderen in de oost- of westkust gaat meestal nog wel, maar sites in het binnenland is heel vaak een ramp. Aan de andere kant zijn de internationale verbindingen soms beter en kan je sneller downloaden van bv een site in New York dan uit Londen.

De beste periode is tussen 3 en 6 uur 's ochtends, je bent dan één van de weinige in Nederland die internet. (Tussen 12 en 3 uur 's ochtends is het ook redelijk rustig en vanaf 6 uur wordt men "wakker".) Natuurlijk is dat nachtbraken niet zo'n praktisch en velen kunnen niet hun computer programmeren om dit automatisch te doen, dus is mijn advies om het downloaden het liefst 's morgens te doen. Snelheden van 2 tot 2,8 kbyte/sec zijn dan goed haalbaar (bij 28k8). Een handig hulpmiddel is GetRight, hiermee kan een afgebroken download voortzetten, automatisch verbinding opbouwen en verbreken en (mits jouw computer dit ondersteund) automatisch de computer uitzetten.
Bijna altijd is jouw modemverbinding met je provider het "smalste paadje". Dus als je een download opstart en verder vrolijk blijft 'browsen' heeft dit nadelige gevolgen voor de download-tijd. Dat is logisch, maar wat velen niet weten is dat het File Transfer Protocol (FTP) bij verstopping snel 'op de rem trapt' en maar langzaam weer 'opschakelt'. Dus even snel een paginaatje ophalen kan een flinke vertraging van de download tijd tot gevolg hebben. Als je een extern modem hebt kan je dat goed zien. Als een download bezig is brandt het Receive Data (RD) ledje vrijwel continue, vraag je dan een WWW-pagina op dan wordt het daarna opvallend stil op de lijn (ledje uit). Langzaam wordt de snelheid weer opgevoerd en het duurt vrij lang voordat de snelheid weer is zoals vanouds.
Dus als je aan het downloaden bent kan je het beste wachten tot het klaar is. Een goed moment om je vrouw het gevoel te geven dat ze geen computer-weduwe is.



Plaatjes, houd het bescheiden

Als je plaatjes verstuurd per e-mail of opneemt in je homepage zorg er dan voor dat ze niet overbodig groot zijn. Het downloaden van omvangrijke plaatjes kan lang duren en daardoor hinderlijk zijn. Een plaatje heeft drie dimensies; hoogte, breedte en kleurendiepte. Met name bij het laatste valt winst te behalen. Ook de wijze van opslaan heeft grote invloed op de omvang. Er zijn twee soorten plaatjes: Op het Internet worden in ieder geval twee bestandsformaten ondersteund; JPEG en GIF. Gebruik van andere formaten raad ik af, het is dan mogelijk dat de ontvanger ze niet kan lezen. Gebruik nooit het BitMap (BMP) formaat. Deze slaat een plaatje ongecomprimeerd en dus zeer inefficiënt op. Voor foto's is het JPEG formaat (Joint Photo. Expert Group) het best geschikt. Voor de tekeningen met maximaal 256 kleuren is het GIF formaat van Compuserve het beste. En als je het niet weet; datgene dat het kleinste bestand oplevert is de beste keus. Met het programma Paint Shop Pro van Jasc kan je heel gemakkelijk de omvang verkleinen. Met de opties Count Colors Used en Decrease Color Depth kan je de kleurendiepte van GIF plaatjes verkleinen, vaak zonder verlies aan kwaliteit! JPEG plaatjes hebben altijd een kleurendiepte van 16,8 miljoen kleuren (224 kleuren). Om deze compact op te slaan moet je de compressie verhogen, hoe hoger de compressie hoe meer details (van fijn naar grof) er weggegooid worden. Het is dus een destructieve compressie. Een compressie factor van 15% is meestal een goede keuze voor Internet toepassingen, dit kan ingesteld worden met de Options in de Save As window. Daarnaast kan je met de Resample optie (Resize optie bij PSP5) op een heel acceptabele manier de afbeelding vergroten of verkleinen. Voor GIF plaatjes biedt GIF Construction Set van Alchemy Mindworks, welke bedoeld is voor het bewerken van Moving GIFs, een heel interessante Supercompress functie waarbij het onderste uit de kan wordt gehaald om het plaatje zonder kwaliteitsverlies zo compact mogelijk op te slaan.
TIP:
Als je een (gedeelte van) je scherm als plaatje wilt bewaren ga dan als volgt te werk:
Maak eerst een kopie van je actieve venster met de toetscombinatie ALT+PRINT-SCREEN of van hele scherm door op PRINT-SCREEN knop te drukken. Start vervolgens een tekenpakket. Plak de schermafdruk vanuit het klembord (toetscombinatie CONTROL-V). Verlaag de kleurendiepte naar 16 kleuren en sla deze als GIF op.
Even de moeite nemen om de plaatjes compact op te slaan kan je honderden kbytes schelen en (ook in gewone documenten!) dus ook besparen op lange download tijden. Wat geldt voor plaatjes geldt natuurlijk ook voor geluiden. Een toespraak in HiFi stereo is zonde van de capaciteit, een samplefrequentie van 8 kHz en mono levert in dat geval dezelfde kwaliteit op, maar veel minder bytes!
TIP:
Gescande foto's hebben vaak een grauw sluier. Dit wordt veroorzaakt door het beeldscherm. Het verloop van licht (wit) naar donker (zwart) is niet lineair. Hierdoor worden de kleuren iets te donker weergegeven, hoeveel te donker hangt af van de intensiteit. De oplossing is heel simpel; gewoon de helderheid dusdanig 'oppeppen' zodat de niet lineairiteit gecompenseerd wordt. Dat kan met de Gamma Correction functie, een factor van 1,50 is een goede keuze (wordt ook gebruikt bij de televisie). Overigens hebben laptops vanwege de LCD schermen hier geen last van.



Makkelijk accenten intypen

Er zijn nog steeds mensen die denken dat je accenten zoals é en ï alleen kan intypen met ALT-weet-ik-veel toetscombinaties. Vanaf medio de jaren '80 is het mogelijk om de zogenoemde dead letter keys te gebruiken bij MS-DOS; en dus ook bij alle Windows varianten. Dus al vele jaren is het al mogelijk gemakkelijk accenten in te typen en dat is in de computerwereld een eeuwigheid! De reden van dit hardnekkig misverstand is dat er in Nederland geen zinnig mens een Nederlands toetsenbord koopt maar een internationaal of Amerikaans toetsenbord en de installatie programmatuur schakelt dan de 'dead letter key' functionaliteit niet in. Dat geldt ook als er een Engelstalig besturing systeem wordt geïnstalleerd. Bij Windows 95 is het vrij eenvoudig om de 'dead letter keys' te activeren. Daarvoor moet de configuratie van het toetsenbord aangepast worden:

Toetsenbord configuratie

Door de toetsenbordindeling te veranderen in "VS (Internationaal)" krijgen de toetsen ', " en ` een speciale betekenis, als je zo'n toets indrukt gebeurd er ogenschijnlijk niets. Pas als je een tweede toets indrukt zie je het effect. Bv. '+e levert é en "+o levert ö, enz. Wil je het aanhalingsteken zelf dan moet je laten volgen door een spatie (of klinker).

De gekozen taal maakt niet veel uit, behalve als je Office 97 gebruikt. Die gebruikt deze instelling als standaard taal voor de spellingscontrole. Tot mijn grote ergernis heb ik moeten constateren dat zelfs bij computers die nieuw uit de doos komen, waarop vrijwel altijd het besturingssysteem reeds op de harddisk staat (de zogenaamde pre-load), de toetsenbordindeling foutief is ingesteld.



Statistieken van je homepage

Als je zelf een homepage gemaakt hebt wil je graag weten door wie en hoe vaak er naar je huisvlijt gekeken wordt. De vele tellertjes leveren nauwelijks informatie op. Ik zelf ben zeer tevreden over NedStat. Het levert allerlei informatie op, zoals de afkomst (domein) van de bezoekers.
De truc is heel simpel. Vraag een teller aan bij NedStat en plaats de speciale link op je homepage (hoe dat moet wordt uitgelegd per omgaande e-mail). Hiermee wordt een link geplaatst naar de server zodat die eenvoudig het aantal hits kan tellen. Door zelf op de link te klikken vraag je de statistieken op.



Zelf een homepage maken

Steeds vaker word ik gevraagd hoe mijn homepage maak en welke hulpmiddelen ik gebruik. Welnu hierbij een korte introductie in de wereld van Hyper Text Mark-up Language (HTML). Als je toegang hebt tot een server dan kan je zeer waarschijnlijk nu al aan de gang. Het minimum wat je nodig hebt is een browser (je kan dit lezen dus dat heb je al), een ASCII-editor (b.v. kladblok) en een FTP-programma (een DOS versie wordt standaard bij Windows 95 geleverd).
HTML is eigenlijk een simpele programmeertaal. Om een HTML pagina te schrijven heb je dus een programma nodig waarmee je de 'platte tekst' kan aanmaken. Vervolgens kan je met je browser het resultaat bekijken (die dus op je eigen harddisk staat!) en als je tevreden bent kan je je pagina 'uploaden' naar de server. Deze Spartaanse methode raad ik beginners ten sterkste af. Er zijn in de loop der tijd heel wat hulpmiddelen gemaakt om het maken van een homepage te vereenvoudigen, maar het principe blijft hetzelfde: Bovengenoemde en andere hulpmiddelen kan je vinden op de diverse software en mirror sites, zie de link pagina.

Kies als naam voor je hoofdpagina index.htm of default.htm afhankelijk van wat voor soort server je gebruik maakt. Hierdoor zal je pagina getoond worden als de directory van jouw homepage aangekozen wordt. Dus http://www.luyer.nl/ heeft hetzelfde effect als http://www.luyer.nl/default.htm.
Er zijn twee groepen HTML codes:

Hieronder staat een voorbeeld van een eenvoudige HTML pagina:

Voorbeeld van een HTML pagina
Klik hier om het voorbeeld te bekijken.

BELANGRIJK: Maak je pagina zoveel mogelijk onafhankelijk van de resolutie en lettergrootte. Het is onjuist om aan te nemen dat iedereen zijn browser gemaximaliseerd heeft op een resolutie van bijvoorbeeld 800x600 pixels. Je pagina moet goed leesbaar zijn bij minimaal 640x480 pixels maar moet ook bij hogere resoluties 'beeldvullend' zijn. Verander het formaat van je browser en zie hoe deze tekst opnieuw wordt opgemaakt, het blijft goed leesbaar! Daarnaast kan een gebruiker zijn voorkeur lettergrootte instellen op zijn browser. In een HTML pagina kent zeven lettergroottes. De werkelijke grootte wordt bepaald door de voorkeursinstelling. Als je hier geen rekening mee houdt is het mogelijk dat sommige teksten niet goed leesbaar zijn. Bij diverse HTML codes kan je afmetingen instellen in absolute waarden (pixels) en relatieve waarden (percentage van het venster). Gebruik voor het beste resultaat zoveel mogelijk de relatieve waarden. Alleen bij de <IMG> code is het beter om absolute waa rden te gebruiken, zie hieronder.

Browsers
MS Explorer is heel fouttolerant. Dat is prettig voor de bezoeker; als er een syntax fout in je homepage zit zal je het met Explorer niet gauw merken. Netscape is veel strikter; een fout is heel duidelijk zichtbaar. Met name fouten in tabellen kan tot gevolg hebben dat de tekst in een andere volgorde wordt getoond. Dus controleer je je homepage met Explorer dan is de kans groot dat je fouten niet opmerkt en ergernis veroorzaakt bij een grote groep bezoekers. Zo zijn er nog meer verschillen tussen Netscape en Explorer. Bijvoorbeeld Explorer gebruikt in velden van een tabel hetzelfde lettertype en -grootte als die buiten de tabel gebruikt wordt. Netscape valt dan, conform de HTML definitie, terug naar het standaard lettertype. Dat is Times New Roman 12 pts, tenminste als de gebruiker dat niet zelf aangepast heeft. Dus wil je dat je homepage voor iedereen goed leesbaar is test hem dan met zowel Netscape als Explorer.

Afbeeldingen
Om afbeeldingen in je pagina op te nemen kan je gebruik maken van de <IMG> code. Bijvoorbeeld:

<IMG SRC="voorbeeld.gif" ALT="Korte omschrijving" WIDTH=200 HEIGHT=100>
Er zijn drie opties die belangrijk zijn. De omschrijving in de ALT (ALTernative) optie wordt weergegeven zolang het plaatje zelf (nog) niet geladen is. Gebruikers die het automatisch laden van plaatjes uit hebben staan, voor de snelheid, zullen je dankbaar zijn. Zoekmachines gebruiken deze informatie ook. Bij Windows wordt deze omschrijving gebruikt als 'KnopInfo' (alias ToolTip, tekst in een geel kadertje). Heel praktisch maar Macintosh en Unix gebruikers hebben dat niet, je kan er dus niet op rekenen dat iedereen op deze manier extra informatie te zien kan krijgen. De WIDTH en HEIGHT opties zijn belangrijk bij grote afbeeldingen. De browser weet dan hoeveel ruimte gereserveerd moet worden en zo kan het 'springen' (opnieuw opmaken) van de tekst tijdens het laden voorkomen worden. Bij kleine plaatjes kan je het beter weglaten omdat anders de ALT tekst niet meer leesbaar is.

Zoekmachines
Wil je pagina bekeken worden dan is het wel noodzakelijk dat je bekend bent bij de verschillende zoekmachines. Daarvoor moet je je eerst aanmelden, zie de link pagina.
Wil je dat je pagina op de juiste manier gevonden kan worden met zoekmachines dan moet je pagina aan een paar voorwaarden voldoen:

  1. De titel is zeer belangrijk. Deze wordt gebruikt als korte omschrijving en telt zwaar mee bij het zoeken naar steekwoorden. Vermijd afkortingen!
  2. META description: omschrijving van maximaal 200 karakters die de zoekmachine letterlijk overneemt als omschrijving van jouw pagina. Zie voorbeeld pagina hierboven.
  3. META keywords: keywords oftewel steekwoorden die aangeven wat je pagina bevat. Wordt meestal letterlijk overgenomen en tellen zwaar mee in de zoek criteria.
  4. Woorden die vaak herhaald worden in de tekst tellen zwaarder mee.
  5. Woorden aan het begin van je pagina tellen zwaarder dan woorden aan het eind van je pagina. Het is daarom verstandig om te beginnen met een inhoudsopgave of introductie die steekwoorden bevatten.
  6. Woorden in vetdruk, cursief of in een kopregel (<Hx> type) tellen zwaarder mee.
  7. De omschrijving in <IMG ALT=...> telt ook mee. Bij sommige zoekmachines kan je hierdoor zelfs op afbeeldingen zoeken.
  8. De leeftijd van je pagina telt ook mee. Hoe recenter de pagina hoe hoger deze in de lijst komt.
Dynamische pagina's
Er zijn een aantal middelen om je pagina dynamisch te maken: Steeds meer mensen kunnen op hun werk het internet op maar steeds vaker worden zij afgeschermd van gevaren. In de praktijk betekent dat ActiveX altijd geblokkeerd wordt en vaak ook Java. Zorg ervoor dat je pagina niet afhankelijk is van deze technieken om je pagina te kunnen bekijken (gebruik bij Java de <NOSCRIPT> code).



Bestandsysteem FAT32 installeren

Maak je gebruik van Windows 95 versie B (OSR2) of versie C of van Windows 98 dan is het mogelijk dat je harddisk is ingedeeld met een verouderd bestandsysteem (FAT16), zie ook het archief.

Wanneer moet ik overschakelen?
Altijd, tenzij je gebruik wilt maken van DriveSpace of je gebruik maakt van zowel Windows 95/98 en Windows NT op één computer en een partitie door beide systemen gebruikt moet kunnen worden. Het is niet verstandig om zowel FAT16 als FAT32 voor verschillende partities op één computer te gebruiken (als 'lokale' schijven). Oude schijfhulpprogramma's zullen niet werken omdat ze de indeling niet herkennen, dus alleen oude software die op laag niveau taken op schijven uitvoeren zullen niet werken en dat is een beperkt aantal. De bij Windows geleverde hulpmiddelen zullen wel werken, evenals b.v. Norton Utilites voor Windows 95.

Wat zijn de voordelen van FAT32 (t.o.v. FAT16)?

  1. Bij FAT16 is de maximale partitie (c.q. station) grootte 2 Gbyte, bij FAT32 is het maximum 2 Tbyte, dus 1.024 maal zo veel. Overigens raad ik af de partities groter te maken dan 8 Gbyte tenzij die partitie gebruikt wordt voor grote bestanden (video bewerking e.d.).
  2. De 'root-directory' is variabel, dus geen maximum aantal bestanden en sub-directories en geen verspilling van diskruimte.
  3. De cluster grootte is aanzienlijk kleiner zodat bestanden veel efficiënter opgeslagen worden. Gemiddeld scheelt dit 15% 'snijverlies' oftewel een besparing van ca. 150 Mbyte per Gbyte. De clustergrootte is afhankelijk van de grootte (van het data deel) van de partitie:
      Cluster grootte
    0,5 kbyte
    4 kbyte
    8 kbyte
    16 kbyte
    32 kbyte
    Harddisk grootte
    0 tot 260 Mbyte
    260 Mbyte tot 8 Gbyte
    8 tot 16 Gbyte
    16 tot 32 Gbyte
    32 Gbyte tot 2 Tbyte
Hoe kan ik zien welk bestandsysteem nu gebruikt wordt?
Door de eigenschappen van een station op te vragen. Dat kan als volgt: Staat er "Type: lokale schijf (FAT)" dan maak je gebruik van het FAT16 bestandsysteem. Staat er "Type: lokale schijf (FAT32)" dan maak je gebruik van het FAT32 bestandsysteem.

Heb je Windows 95 controleer dan of je de juiste versie hebt: Klik met de rechtermuisknop op de icoon "Deze Computer" en kies optie 'Eigenschappen'. Staat er onder de kop 'Systeem' "4.00.950 B" of "4.00.950 C" dan zit je goed. Staat er "4.00.950" zonder letter, dan is het niet mogelijk FAT32 te gebruiken (en tijd voor een upgrade).

Het bestandsysteem FAT32 installeren kan op drie manieren:

  1. Met het programma PartitionMagic van PowerQuest.
  2. Met het conversie programma dat bij Windows 98 geleverd wordt.
  3. Met de DOS commando's FDISK en FORMAT.
Uiteraard is het verstandig eerst een volledige back-up te maken voordat je je harddisk gaat verbouwen.

PartionMagic
Verreweg de makkelijkste en snelste manier is door gebruik te maken van het programma PartionMagic: selecteer de te converteren partitie en kies de optie 'Convert to FAT32'. Indien gewenst kan daarnaast ook nog de partitiegrootte aangepast worden. Interessant is de optie 'Cluster Analyzer' hiermee kan je zien hoeveel geheugen je bespaard door de efficiëntere benutting van de schijfruimte. Dat kan ook met het het programma TreeSize
Vergeet niet na afloop de schijf defragmenteren om de nieuw verkregen vrije ruimte te consolideren.

Windows 98 conversie programma
Nadat Windows 98 is geïnstalleerd kan met behulp van een bijgeleverde conversie programma de schijf geconverteerd worden naar FAT32. Deze kan opgestart worden vanuit het Start-menu onder 'Bureau-accessoires' -> 'Systeemwerkset'.
Ontbreekt het conversie programma dan moet deze alsnog geïnstalleerd worden. Dubbelklik op de 'Software' icoon in het 'Configuratiescherm' en selecteer het tabblad 'Windows Setup'. Hierin kan je opgeven wat geïnstalleerd moet worden en/of verwijderd moet worden, dus ook het conversie programma. Klik op 'OK' om de installatie te starten.
Vergeet niet na het uitvoeren van de conversie het conversie programma te de-installeren en de schijf te defragmenteren om de nieuw verkregen vrije ruimte te consolideren.

FDISK en FORMAT
De meest ongebruiksvriendelijke methode is door gebruik te maken van de MS-DOS commando's FDISK en FORMAT. Het betekent dat alle data van de partitie gewist wordt en als het om de primaire partitie gaat worden ook de secundaire partities gewist. Dus voor de meeste computers geldt dat als je de C: schijf wilt omzetten de gehele harddisk gewist moet worden. Deze methode raad ik dus af, het is te overwegen als je toch van plan bent met een schone lei te beginnen en alles opnieuw te installeren.

    Voer de volgende stappen uit:
  1. Controleer hoe je zonder systeem op je harddisk Windows opnieuw kunt installeren. Kan je booten vanaf CD-ROM of heb je de benodigde boot-diskette (zie ook www.bootdisk.com) om de installatie CD te kunnen benaderen? Pas zonodig in de BIOS de bootvolgeorde aan.
  2. Maak een opstartdiskette en kopieer de programma's FDISK en FORMAT naar deze diskette (\Windows\Command directory).
  3. Boot vanaf deze diskette en geef het commando: fdisk.
  4. Antwoord op de vraag "Wilt u ondersteuning voor grote schijven inschakelen (J/N)?" met J. Hiermee geef je aan dat je FAT32 wilt gebruiken.
  5. Kies optie '3. Een partitie of logisch DOS-station verwijderen' om de bestaande partitie(s) van de harddisk te verwijderen.
  6. Kies optie '1. Een DOS-partitie of logisch DOS-station maken' om een nieuwe partitie (of partities) opnieuw aan te maken.
  7. Verlaat FDISK en geef het commando: format c: /q /s.
  8. Als je meerdere partities hebt aangemaakt formatteer dan overige partitie(s) met: format d: /q. Waarbij d de driveletter is.
  9. Start de installatie van Windows.
Als je het FORMAT commando niet gebruikt zal de schijf tijdens de installatie van Windows geformatteerd worden, je kan dus eventueel zonder extra opstartdiskette werken maar je kan dan FDISK slechts één keer starten (vanaf de oude Windows).

TIP:
Geef vanaf de MS-DOS prompt het commando fdisk /status om de huidige configuratie van de harddisk uit te lezen.



Handige toetscombinaties

Onder Windows kan je bijna alles met de muis doen. Maar soms is het handiger om het toetsenbord te gebruiken, bijvoorbeeld als je met een laptop op schoot zit. Gelukkig kan je bijna alle muishandelingen ook met 'toets equivalenten' uitvoeren.
In vrijwel alle programma's werken de volgende toetsen:
TabOm naar de volgende knop of invoerveld te springen.
Shift+TabHetzelfde als Tab maar dan in tegengestelde ricthing.
EnterDe geselecteerde knop of 'default' (= dikomrande) knop indrukken.
Shift+F10Gelijk aan het indrukken van de rechtermuisknop, dit is het hetzelfde als de Menu knop op een Windows 95 toetsenbord.
EscHetzelfde als 'annuleren'.
Cursortoetsen Om te 'wandelen' door de opties, vaak kunnen ook de toetsen Home, Page Up, Page Down en End gebruikt worden. De cursortoetsen zijn met name handig in het Windows Start menu en in Verkenner.

Ook voor de besturing van programma's kan je gebruik maken van toetsen:
Alt+TabOm te schakelen naar het volgende programma.
Shift+Alt+Tab Hetzelfde als Alt-Tab maar dan in tegengestelde richting.
Alt+F4Om het actieve programma af te sluiten of om windows af te sluiten.

Meestal is één letter van een knop of menu item onderstreept. Dat betekent dat je deze kan kiezen met de Alt+letter toetscombinatie. Als je een menu opent kan je zien welke opties een sneltoets alternatief hebben, daarnaast zijn bij de meeste menuopties één letter onderstreept, die menu optie kan gekozen worden door die letter aan te slaan.
Veel programma's gebruiken dezelfde sneltoetsen. Veel gebruikt zijn de hieronder genoemde sneltoetsen:
Ongedaan maken Ctrl+Z
KnippenCtrl+X
KopiërenCtrl+C
PlakkenCtrl+V
VerwijderenDEL
OpenenCtrl+O
OpslaanCtrl+S
AfdrukkenCtrl+P
ZoekenCtrl+F
Help functieF1

Sommige toetscombinaties worden door Windows gebruikt en werken (vrijwel altijd) ongeacht welk programma actief is. Deze zijn:
Ctrl+EscHet Start menu weergeven, dit is het hetzelfde als de Window knop op een Windows 95 toetsenbord.
Print-ScrnEen afbeelding van het hele scherm naar het klembord kopiëren.
Alt+Print-Scrn Een afbeelding van het actieve venster naar het klembord kopiëren.

Het intypen van het eurosymbool (€) is even eenvoudig als bijvoorbeeld het intypen van het procent symbool (%): Rechter-Alt+5. De rechter alt toets wordt ook wel aangeduid als "Alt Gr". Ook de andere toetsen dan de 5 leveren 'ongebruikelijke' karakters op. Het is dus NIET nodig je toetsenboord te vervangen als het symbool er niet op staat of moeilijk te doen in bijvoorbeeld je favoriete tekstverwerker.
Verschijnt er bij het intoetsen van Rechter-Alt+5 geen eurosymbool maar een ander vreemd teken (b.v. een zwart blokje) dan betekent dat het niet mogelijk is het eurosymbool weer te geven in het actieve lettertype. Kies dan een ander lettertype (probeer maar in kladblok).
Windows95 gebruikers: het eurosymbool is ingevoerd nadat Windows95 was uitgeleverd. De bijgeleverde lettertypen bevatten dus geen eurosymboolen moeten vervangen worden door een nieuwe versie. Mocht de Rechter-Alt+5 echt niet werken dan kan ook nog de pre-historische methode gebruikt worden door de karakter bij zijn nummer in te typen: Alt+0128 (op het nummerieke deel).

Om het automatisch afspelen van een CD te voorkomen moet je de shift knop ingedrukt houden terwijl je de CD in de speler plaatst.



Meer tips? Lees dan het bestand tips.txt in je windows directory.



Welkom in onze babykamer
Babytips voor (aanstaande) ouders
ISDN, de volgende hype?
Leuke en/of interessante sites.

Adverteren via Kliks.nl

Terug naar overzicht

Copyright © 1996-2003 André Luyer
Laatste versie: 12 okt 2003
Homepage Mailtje naar André en Alma